Biscotti di Vlaarding

Arca del Gusto
Torna all'archivio >

Vlaardings Ijzerkoekje

I biscotti di Vlaarding sono cremosi dolci a forma ovale, spessi circa mezzo centimetro, e con un particolare sapore di cannella. I biscotti erano – e sono ancora oggi – fatti a mano, due o tre alla volta su un piatto di ferro di 20×30 cm con uno stampo. La cottura nel forno è fondamentale per dare al biscotto la giusta consistenza e richiede un po’ di pratica per far sì che il biscotto risulti croccante fuori e soffice, quasi crudo, all’interno. Gli ingredienti sono farina, burro, zucchero e spezie (cannella e altre spezie usate per preparare il pan di zenzero).   Questo biscotto ha una lunga storia. Nel XVIII e XIX secolo, i pescatori di Vlaardingen (vicino a Rotterdam, nella provincia dell’Olanda meridionale) trascorrevano alcune settimane in mare per pescare aringhe nelle acque basse del Dogger Bank, nel mare del Nord, e portavano con sé questi biscotti. La combinazione di ingredienti e il metodo di cottura li rendeva ben ripieni e permetteva loro di conservarsi per lunghi periodi senza perdere sapore. I biscotti compaiono negli inventari delle famiglie già dall’inizio del XVIII secolo, ma fu la commerciante Daantje de Koe a farli diventare un vero e proprio successo commerciale intorno agli anni Cinquanta dell’Ottocento. Conduceva un negozio di alimentari con il fratello, all’angolo fra Peperstraat e Hoogstraat in Vlaardingen. Fu la prima a vendere questi biscotti, soprattutto ai membri delle compagnie di pescatori, ma anche ai pescatori locali. I pescatori provenienti da Scheveningen e Katwijk divennero subito assidui clienti. Quanto partivano per lunghi periodi in mare, includevano tra le loro scorte una borsa di questi biscotti, insieme alla loro dose di burro e zucchero.   Sono ancora oggi celebri in Vlaardingen, specialmente tra le generazioni più anziane. Qualcuno li produce ancora in casa, ma sono anche stati prodotti a mano, secondo tradizione, da alcuni pasticcieri professionisti. La pasticceria che tutela questi tipo di dolce è in ogni caso costantemente a rischio, a causa di una più ampia pasticceria industriale che sta facendo perdere la manualità della produzione, in particolare di questi biscotti tipici.

Torna all'archivio >
Het Vlaardingse ijzerkoekje heeft een lange geschiedenis. Vlaardingse vissers die in de 18e en 19e eeuw voor enkele weken naar de Doggersbank voeren om daar op haring te gaan vissen, namen het koekje mee. Door de samenstelling en manier van bakken bleven de koekjes lang smakelijk en waren ze zeer voedzaam.

Het is een ovaal smeuïg koekje van ongeveer een halve centimeter dik met een karakteristieke kaneelachtige smaak. De koekjes werden en worden nog steeds handmatig met twee of drie tegelijk gebakken op een ijzeren plaat van ongeveer 20 x 30 cm met een fijn ruitjespatroon. De baktijd is cruciaal en vergt enige oefening omdat het koekje aan de buitenkant knapperig moet zijn, maar aan de binnenkant nog zacht, zelfs zo goed als rauw.
 
Ingredienten: 
bloem, boter, suiker en kaneel of koekkruiden. 
 
Het koekjesijzer komt al in boedels van voor 1800 voor, maar het koekje is "groot gemaakt" door kruidenierster Daantje de Koe (rond 1850). Zij had samen met haar broers een kruidenierszaakje op de hoek van de Peperstraat en de Hoogstraat in Vlaardingen en was de eerste die IJzerkoekjes verkocht aan voornamelijk visserlui. Behalve de Vlaaringse, behoorden ook de Scheveningse en Katwijkse vissers tot de vaste klantenkring. Waneer de vissers voor lange tijd naar zee vertrokken namen zij in hun 'stoppekistje' bovenop het gebruikelijke proviand zoals boter en suiker een zakje IJzerkoekjes mee.

Het koekje is nog steeds populair onder oude Vlaardingers en wordt daar behalve door thuisbakkers, nog geproduceerd door een beperkt aantal ambachtelijk bakkers. 

Territorio

NazioneOlanda
Regione

Zuid-Holland

Altre informazioni

Categorie

Dolci